23سپتامبر 2024- تحقیقات جدید نشان داد که داپاگلیفلوزین خطر نسبی و مطلق مرگ و بستری شدن ناشی از نارسایی قلبی در بیمارستان به دلیل نوروپاتی دیابتی را در افراد مبتلا به نارسایی قلبی و دیابت نوع 2 کاهش می دهد. نتایج این کارآزمایی در مجله JACC: Heart Failure منتشر شد.

نوروپاتی دیابتی، یکی از عوارض شایع دیابت است که بیشتر در دیابت طولانی مدت و با کنترل ضعیف دیده می شود. افراد مبتلا به نوروپاتی دیابتی می توانند پیامدهای بدتری مانند افزایش بروز بیماری های قلبی عروقی، از جمله نارسایی قلبی (HF) را نسبت به افراد بدون آن داشته باشند. با این حال، ارتباط بین نوروپاتی و پیامدهای بالینی در بیماران مبتلا به دیابت و نارسایی قلبی به وضوح درک نشده است. علاوه بر این، مشخص نیست که آیا نوروپاتی می‌تواند بر اثربخشی درمان‌های نارسایی قلبی تأثیر بگذارد یا خیر. برای درک بهتر این موضوع، محققانی از اروپا و آمریکا تأثیرات آن را بر افراد دیابتی بررسی کردند.

محققان یک تجزیه و تحلیل تعقیبی از دو کارآزمایی اصلی نارسایی قلبی انجام دادند: مطالعات  DAPA-HF و DELIVER که شامل بیش از 5000 بیمار مبتلا به HF و دیابت نوع 2 (T2D) بود. هر دو کارآزمایی تصادفی، دوسوکور و کنترل‌شده با دارونما بودند که اثربخشی و ایمنی داپاگلیفلوزین را که با دوز 10 میلی‌گرم در روز برای درمان نارسایی قلبی استفاده می‌شود، ارزیابی کردند. تفاوت کلیدی بین کارآزمایی‌ها معیارهای کسر جهشی بطن چپ (LVEF) بود، در مطالعه ی DAPA-HF از بیمارانی با LVEF کمتر یا مساوی با 40% ثبت نام شد و در مطالعه ی DELIVER از بیمارانی با LVEF بیش از 40% ثبت‌نام گردید. افراد با سابقه ی قبلی دیابت نوع 2 یاT2D جدید در آنالیز وارد شدند. نتیجه ی اولیه شامل ارزیابی ترکیبی از بدتر شدن نارسایی قلبی یا مرگ قلبی عروقی بود. این مطالعه از مدل‌های آماری مختلف برای تعیین داده‌های زمان تا رویداد و کل رویدادها استفاده کرد. علاوه بر این، تغییرات در کیفیت زندگی بیماران با استفاده از نمرات پرسشنامه کاردیومیوپاتی کانزاس سیتی (KCCQ) اندازه‌گیری شد و نتایج مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

یافته ها:

•  از 11007 بیمار ثبت نام شده در هر دو کارآزمایی، 5274 نفر در ابتدا T2D داشتند که 756 نفر از این بیماران سابقه نوروپاتی نیز داشتند.

•  بیماران مبتلا به نوروپاتی نارسایی قلبی پیشرفته‌تر و سلامت کلی بدتری داشتند، که با شاخص توده بدنی (BMI) بالاتر، عملکرد بدتر کلیه و مدت طولانی‌تر دیابت نشان داده شد.

•  همچنین سطح HbA1c بالاتری داشتند که نشان دهنده کنترل ضعیف تر قند خون و سابقه طولانی تر نارسایی قلبی است.

•  بیماران مبتلا به نوروپاتی در معرض خطر بالاتری از پیامدهای نامطلوب مانند بستری شدن در بیمارستان نارسایی قلبی و مرگ قلبی عروقی بودند.

با این حال، پس از تنظیم سایر عوامل پیش آگهی(مانند مدت زمان دیابت و سطح HbA1c)، نوروپاتی دیگر به طور مستقل با این پیامدهای بدتر مرتبط نبود.

جالب توجه است که این مطالعه نشان داد که داپاگلیفلوزین خطر بدتر شدن نارسایی قلبی یا مرگ قلبی عروقی را به میزان مشابهی در بیماران مبتلا به نوروپاتی و بدون نوروپاتی کاهش می دهد، اما اثرات مفید داپاگلیفلوزین بر بستری شدن در بیمارستان به دلیل نارسایی قلبی و مرگ قلبی عروقی در بیماران مبتلا به نوروپاتی در مقایسه با افراد بدون نوروپاتی بیشتر بود. این نشان می دهد که بیماران مبتلا به نوروپاتی ممکن است مزایای مطلق بیشتری را از دارو تجربه کنند. تعداد بیمارانی که برای پیشگیری از یک رویداد نیاز به درمان داشتند، در گروه نوروپاتی کمتر بود، که این درمان را به‌ویژه برای این بیماران مؤثر می‌کرد. علیرغم برخی محدودیت ها، درمان با داپاگلیفلوزین ممکن است مزایای قابل توجهی را به خصوص برای مبتلایان به نوروپاتی ارائه دهد.

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/neuropathy-impact-on-outcomes-and-efficacy-in-hf-patients-with-type-2-diabetes-insights-from-dapa-hf-and-deliver-trials-135289